ماهی دریایی یا پرورشی: کدام سالم تر است؟

0
12
ماهی کفال

 

غذایی که به ماهی پرورشی داده میشود اغلب شامل ماهی های کوچکتر مانند ساردین است و اگر این ماهی های کوچک غذاهای آلوده دریایی خورده باشند، خود ماهی پرورشی نیز آن سموم را دریافت کرده و در بدن خود نگه میدارد.

شاید این روزها با خبرهای گوناگون درباره غذاهای دریایی سر در گم شده اید و نمیدانید ماهی های دریایی را بخورید یا پرورشی. از طرفی اسیدهای چرب امگا 3 موجود در ماهی فواید فراوانی برای سلامتی دارند و از طرف دیگر نگرانی هایی راجع به آلودگی دریا و تاثیر محیط پرورشی بر ماهی ها وجود دارند.

حتی جنبش مردمی رفتار اخلاقی با حیوانات (People for the Ethical Treatment of Animals) سال گذشته کمپینی به راه انداخته اند که افراد را از کشتن و خوردن ماهی منع کنند و همانند حیوانات خانگی با آنها رفتار شود.
در پاسخ به سوالی که اخیرا درباره مقایسه فواید ماهی سالمون پرورشی و دریایی مطرح شد، کارشناس سلامت دکتر ملینا جامپولیز بیان میدارد “اگر نمیتوانید ماهی تازه و دریایی سالمون پیدا کنید، مصرف ماهی پرورشی سالمون را به یک بار در هفته محدود کنید”. این پاسخ سوالات فراوانی ایجاد کرد. در پاسخ به این سوالات، نگاه دقیقتری به موضوع میکنیم:

سخنگوی موسسه ملی ماهیگیران امریکا میگوید: اکنون زمان مناسبی است که مردم نگرش جدیدی به سالمون پرورشی از نظر ارزش غذایی داشته باشند. سالمون ماهی چرب سرشار از چربیهای اشباع نشده چند پیوندی امگا 3 است و منبع خوبی برای پروتئین به شمار می آید در حالی که چربی اشباع شده و کالری کمی دارد. اسیدهای چرب امگا 3 مشخص شده است که خطر مرگ ناگهانی قلبی را کاهش داده و کلسترول را بهبود میبخشند.  170 گرم سالمون پرورشی اتلانتیک اسیدهای چرب امگا 3 DHA و EPA بیشتری نسبت به همین مقدار سالمون دریایی، میگو مرغ و گوشت قرمز (که کلا امگا 3 ندارد) در بر دارد.  به خاطر این فواید انجمن قلب امریکا میگوید مردم باید دو بار در هفته ماهی بخورند به خصوص ماهی های چربی مثل سالمون.  اما مطالعات نشان داده اند که برخی گونه های ماهی با متیل جیوه، دیوکسین و بی فنیل پلی کلره (polychlorinated biphenyls) آلوده میشوند. گزارشی در سال 2003 از کار گروه محیط زیست نشان داد که سالمون پرورشی در امریکا بیشترین میزان این آلودگی های شیمیایی را دارد . مطالعه ای که در journal Science  در سال 2004 منتشر شد بیان میکند که سالمون پرورشی آتلانتیک نسبت به سالمون دریایی میزان بیشتری از متیل جیوه، دیوکسین و بی فنیل پلی کلره و سایر سموم را دارا است.  به علت نگرانی های عمومی، واردات سالمون پرورشی آتلانتیک به امریکا 20% در اوایل سال 2004 کاهش یافت.

اما چنان که اریک ریم، دانشیار اپیدمولوژی و تغذیه دانشکده بهداشت هاروارد میگوید، پژوهشهای بعدی نشان دادند که فواید سلامتی ماهی سالمون پرورشی و دریایی بر خطرات بالقوه آن ارجحیت دارند . ریم یکی از نویسندگان مقاله ای در Journal of the American Medical Association در سال 2006 بود که بیان میداشت میزان سموم نام برده در ماهی سالمون پرورشی در مقایسه با فواید آن، جای نگرانی ندارد. “بدیهی است که اگر خطری وجود داشته باشد، فواید آن هنوز هم 300 تا 1000 برابر بیشتر است چرا که اسیدهای چرب امگا 3 زیادی به دست می آورید. ” جامپولیز با استنباطی که از تحقیقات جدیدتر داشته است با این امر که فواید خوردن هر گونه سالمون (اعم از پرورشی یا دریایی) بر خطرات آن ارجحیت دارد، موافق است، به ویژه این که بیماری قلبی عامل اصلی مرگ در امریکا است و سالمون یکی از بهترین منابع اسیدهای چرب امگا 3 است که برای قلب بسیار مفید میباشد. او توصیه میکند تا حد ممکن پوست و چربی آن را جدا کنید چرا که در این نواحی مواد شیمیایی سمی ذخیره میشوند و از روشهای پخت کبابی، آب پز و هواپز برای کاهش چربی دریافتی بهره بگیرید.

غذایی که به ماهی پرورشی داده میشود اغلب شامل ماهی های کوچکتر مانند ساردین است و اگر این ماهی های کوچک غذاهای آلوده دریایی خورده باشند، خود ماهی پرورشی نیز آن سموم را دریافت کرده و در بدن خود نگه میدارد. ریم میگوید در سالهای اخیر تولید کنندگان غذای ماهی، اقدامات بهتری انجام داده و مقداری از آلودگیها را کاهش میدهند. سالمون پرورشی منبع اصلی سموم برای یک فرد معمولی نامبرده نیست بلکه در واقع اکثر این مواد شیمیایی که روزانه وارد بدن میکنیم، احتمالا از محصولات حیوانی دیگری مانند گاو و مرغ آمده اند. چون به سالمون پرورشی بیشتر غذا داده میشود، حاوی اسیدهای چرب امگا 3 بیشتری نسبت به نوع دریایی آن است.

دکتر دیوید لاو رئیس مرکز دانشکده بهداشت جان هاپکینز میگوید هر کسی که نگران مسائل آلودگی ماهی ها است باید پی ببرد ماهی مصرفی او از کجا آمده و درباره مسائل احتمالی موجود در آن منطقه اطلاعات کسب کند. افرادی که ماهی میخورند باید خوردن ماهی های کوچکتر زنجیره غذایی را نیز در نظر داشته باشند چون آنها طول عمر کوتاهتری داشته و به اندازه ماهی های بزرگتر فرصت دریافت سموم دریایی را ندارند. از آنجا که در بخش پایین تر زنجیره غذایی قرار دارند، گزینه پایدارتری هستند.

کارشناسان میگویند تاثیر محیطی خوردن انواع خاص ماهی یک مسئله مهم است اما نه به صورت مستقیم. دکتر لاو میگوید برای تولید یک سالمون پرورشی باید بیش از وزن آن به او ماهی های کوچک برای تغذیه بدهید که باعث کاهش جمعیت این ماهی کوچک از دریا و ایجاد اخلال بالقوه در اکوسیستم میشود. “ممکن است این مسئله تاثیری بر سلامت من و شما نداشته باشد اما به طور کلی بر جمعیت تاثیر گذار بوده و مسائلی ایجاد مینماید. ” دکتر لاو میگوید برخی از ماهی های پرورشی ممکن است آنتی بیوتیک دریافت کنند که در این صورت اگر در جمعیت انسانی در مقادیر زیاد مصرف شوند، ممکن است موجب مقاومت میکروبی شوند به این معنی که باکتریها دیگر به داروهای مرسوم ضد باکتری پاسخ نمیدهند و نمی میرند. ریم میگوید اما برخی ماهی های پرورشی در وضعیتهای مناسب محیطی پرورش می یابند. در برخی موارد ممکن است صید ماهی دریایی انرژی بیشتری از نگهداری آن صرف کند و این تاثیر منفی بر محیط زیست میگذارد.

کارشناسان میگویند خوردن انواع گوناگون ماهی هم برای سلامت شما و هم حفظ محیط زیست مفید است. از دیدگاه سلامت، این شیوه احتمال آلودگی ناشی از یک گروه خاص ماهی را به حداقل میرساند. از دیدگاه محیط زیست اگر همه افراد مرتبا یک نوع ماهی را مصرف کنند، به اکوسیستم آسیب زیادی وارد میشود.

 
اختصاصی سیمرغ

 

دیدگاهتان را بنویسید

Please enter your comment!
Please enter your name here