می خواهیم خاص باشیم / گفت و گو با طراحان کار آفرین

0
168
می خواهیم خاص باشیم / گفت و گو با طراحان کار آفرین

می خواهیم خاص باشیم / گفت و گو با طراحان کار آفرین

می خواهیم خاص باشیم / گفت و گو با طراحان کار آفرین

این روزها بازار طراحی لباس و رشد قارچ‌گونه مزون‌ها حسابی گرم است. کافی است سری به فضاهای مجازی بزنید تا با انبوهی از این مزون‌ها و طراحان لباس آشنا شوید؛ اما در این میان، تنها تعدادی از طراحان با علم به این کار، وارد این عرصه شده‌اند و خروجی طراحی‌هایشان شکیل و استاندارد است. مزون نوپای «دوکارد» یکی از مزون‌هایی است که توانسته در مدتی اندک، با استفاده از یک تیم مجرب، حرفه‌ای و باتجربه، از طراح گرفته تا دوزنده، نظر مثبت مخاطبان زیادی به‌خصوص قشر هنرمند را به خود جلب کند.
سالومه سبزیان، مدیریت و سرمایه‌گذاری مزون دوکارد را بر عهده دارد. او که فارغ‌التحصیل رشتۀ حسابداری است، در بخش طراحی هم همکاری و هم‌فکری دارد. سبزیان پیش‌ازاین مدیرعامل یک شرکت طراحی و معماری داخلی بوده، اما به دلیل علاقه‌اش به این رشته، وارد این عرصه شده است. سمیه مرادآبادی هم به‌عنوان طراح در مزون دوکارد مشغول فعالیت است. او فارغ‌التحصیل رشته ادبیات و طراحی و دوخت است و از هجده‌سالگی دوخت و دوز را آغاز کرده. مرادآبادی نزدیک به دو سال است که در دانشگاه، طراحی لباس تدریس می‌کند و پیش از حضورش در دوکارد نیز برای هنرمندان مختلفی، طراحی لباس انجام داده است.

می خواهیم خاص باشیم / گفت و گو با طراحان کار آفرین

چطور شد که به فکر راه‌اندازی مزون دوکارد افتادید؟
مرادآبادی: به نظر من طراحی و خیاطی ذوق و هنری است که در ذات تمام خانم‌ها وجود دارد. همه خانم‌ها عاشق لباس هستند و دوست دارند خودشان را متفاوت نشان بدهند؛ حتی با یک گل سینه. من هم علاقه‌مند به این قضیه هستم. خانم سبزیان ایده‌های بزرگی در ذهن داشتند که واقعاً وسوسه‌انگیز بود و حرفی برای گفتن داشت. من هم استقبال کردم و مزون دوکارد از اردیبهشت 95 شکل گرفت.

در طراحی‌هایتان چه ویژگی‌هایی را در نظر می‌گیرید؟
مرادآبادی: کارهای ما به دولاین تقسیم می‌شود: یک لاین، عامه‌پسندتر است که مردم عادی هم می‌توانند از آن استقبال کنند و یک لاین دیگر، آدم‌های خاص‌تری در اجتماع را شامل می‌شود که می‌خواهند پوشش متفاوت‌تری داشته باشند؛ مثل هنرمندان و سلبریتی ها. طراحی‌ها در این لاین، لاکچری است.

امضای شما در طرح‌هایتان چیست؟ آیا المان خاصی دارید که لباس‌هایتان با آن شناخته می‌شوند؟
مرادآبادی: طراحی بسیار خاصی برای لوگو داریم که خانم سبزیان بسیار خوش‌فکر آن را طراحی کردند و از آن در لباس‌ها استفاده کردیم و اتفاقاً بسیار هم مورد استقبال قرارگرفته است؛ اما به یک المان خاص، خیلی منسجم فکر نکرده‌ایم. شاید در آینده این اتفاق بیفتد.

اولویت شما در طرح‌هایتان چیست؟
مرادآبادی: جامعۀ ما به دو قسمت تقسیم می‌شود: نسل قبل از دهۀ 60 و نسل بعد از دهۀ 60. قبل از دهۀ شصتی‌ها، پوشش ما را قبول ندارند. آن‌ها متعلق به یک‌زمان دیگر هستند. ما در لباس‌هایمان از رنگ‌های شاد استفاده و سعی می‌کنیم جامعه به سمت‌وسوی شاد بودن پیش برود. ما روی رنگ‌بندی‌ها مانور می‌دهیم تا جامعه از خمودی درآید.
سبزیان: برخی از خانم‌ها به شیک بودن اهمیت نمی‌دهند؛ ولی ما سعی کردیم کارهایمان خاص باشد و شبیه دیگر مزون‌ها نباشیم تا دیده شویم. ما در عرض چند ماه دیده شدیم. هنوز امضای خاصی نداریم؛ ولی پیام‌های محبت‌آمیز از سوی مشتریانمان نشان از برش و دوخت و طراحی تمیز لباس‌هایمان دارد؛ چیزی که در درازمدت اتفاق می‌افتد؛ اما در عرض چند ماه به آن رسیدیم.
می خواهیم خاص باشیم / گفت و گو با طراحان کار آفرین
فکر می‌کنید چرا کپی کردن در طراحی‌ها زیاد شده است؟
مرادآبادی: متأسفانه علم طراحی و خیاطی در ایران به‌صورت آکادمیک نداریم؛ البته در سال‌های اخیر پیشرفت‌هایی در این زمینه صورت گرفته، اما کافی نیست. همیشه خانم‌ها در خانه خیاطی می‌کرده‌اند. صنعت مُد ما خیلی مهجور است؛ درصورتی‌که آدم‌های توانمندی در این زمینه‌داریم که در سایه کار می‌کنند. در ده سال اخیر خانم‌ها دیدند که جامعه می‌طلبد؛پس مزون‌هایی که هیچ ایده‌ای نداشتند، رنگ و دوخت را به‌خوبی نمی‌شناختند و تحصیلاتی هم در این زمینه نداشتند شروع به کارکردند. اگر ایده نداشته باشی ممکن است یک سال دوام بیاوری، اما بعدازآن مجبور به کپی کردن می‌شوی. دنیای مُد یعنی ایده گرفتن. از هر چیزی می‌توان ایده گرفت؛ ولی در جامعۀ ما ایده نمی‌گیرند؛ کپی می‌کنند.

چطور می‌شود مردم را مجاب کرد که به پوشاک ایرانی رو بیاورند و بازار پوشاک را از قبضه چین و ترک درآورند؟
مرادآبادی: به نظرم مردم به‌خصوص نسل جوان با این قضیه حرفه‌ای برخورد می‌کنند و هر چیزی را نمی‌خرند. وقتی مشتری با شما برخورد می‌کند مشخص است دنبال چیست و چه می‌خواهد و چه رنگی را می‌پسندد؛ اما ده سال پیش این‌طور نبود. مردم الان با دید باز و علم خرید می‌کنند و این مسئله کار را برای طراح لباس سخت می‌کند و اتفاقاً نشانۀ آگاهی جامعه است. ما هم در مقابل باید به شعور و آگاهی مشتری بها بدهیم.

تبلیغات شما چطور صورت می‌گیرد؟
سبزیان: بیشتر تبلیغات ما از طریق فضای مجازی است. برای اولین شوی لباسی که برگزار کردیم با مجموعه رستوران‌های مورانو صحبت کردیم و برای هنرمندان دعوت‌نامه فرستادیم. برای برخی از آن‌ها نیز اسپانسر شدیم؛ ولی بعدازآن تبلیغاتمان بیشتر از طریق فضای مجازی صورت گرفته است.
می خواهیم خاص باشیم / گفت و گو با طراحان کار آفرین
خودتان بیشتر موفقیت برندتان را حاصل چه چیزی می‌دانید؟
مرادآبادی: مجموعۀ ما یک تیم قوی است که بسیار هماهنگ عمل می‌کند. طراح، برش‌کار، خیاط و… همه مانند چرخ‌دنده‌های یک ساعت در کنار هم کار می‌کنند و دقت هرکدام در کار، خروجی را بسیار تمیز و استاندارد کرده است. همین قضیه باعث شده تا مشتری راضی باشد.

قیمت‌هایتان را چطور درمی‌آورید؟
مرادآبادی: قیمت‌های ما هم به دو قسمت تقسیم می‌شود. متأسفانه ما در ایران صنعت نساجی نداریم و پارچه‌هایمان بیشتر وارداتی هستند. برای لباس‌های عام‌تر از جاهای معمولی‌تر خرید می‌کنیم، اما متنوع‌تر. این دسته از محصولات ما قیمت پایین‌تری دارند تا افراد جامعه از سطح پایین‌تر هم قدرت خرید داشته باشند؛ اما هزینه کارهای لاکچری ما بالاتر است که از عهده خانواده‌های متوسط برنمی‌آید؛ آن‌هم به دلیل استفاده از پارچه‌های خاص است.

کدام‌یک از هنرمندان مشتری کارهای شما هستند؟
سبزیان: هنرمندانی همچون خانم‌ها الهام پاوه‌نژاد، حدیث فولادوند، سیما خضرآبادی، الناز شاکردوست، الهام حمیدی، نگار عابدی، مینا وحید، کمند امیرسلیمانی، مارال فرجاد، زیبا بروفه، خورشید سعیدی و… .

بیشتر به طبقه عام جامعه اهمیت می‌دهید یا هنرمندان؟ برای کدام دسته طراحی می‌کنید؟
مرادآبادی: هر دو. تفکیک‌پذیر نیستند. بیشتر جامعه ما عام هستند و ما به آن‌ها احترام می‌گذاریم.کارمان را با افقی دور شروع کردیم و طرح‌هایمان خاص و بیشتر برای قشر خاص است. نمی‌خواهیم عام باشیم؛ می‌خواهیم خاص باشیم.
می خواهیم خاص باشیم / گفت و گو با طراحان کار آفرین
دوکارد به چه معناست؟
سبزیان: دوکارد به زبان هخامنشی یعنی قیچی و لوگوی ما متشکل از دوخانم هخامنشی است.

می خواهیم خاص باشیم / گفت و گو با طراحان کار آفرین

نویسنده : رها مانا

دیدگاهتان را بنویسید

Please enter your comment!
Please enter your name here